Codziennik Sosenkowców

 

   Poczyniłam już próbę generalną przed tłustym czwartkiem. Odpaliłam niezawodny termomiks i rozkręciłam☺przepis na faworki. Wyszły naprawdę niezłe. Idąc za ciosem, zrobiłam (również z termo) placki z kaszy mannej z mlekiem. Smakowały całej rodzince, bez wyjątku, więc przepis od razu wrzuciłam w zakładki, bo na pewno do niego wrócę. Na szybkie śniadanie placki te są równie dobre jak niezawodna owsianka. 

    Stałym już punktem dnia są wyprawy na sanki. Lubimy je, i my starzy☺, i nasza najmłodsza. Adam podpina szelki, do szelek sanki, do sanek Miśkę☺i ruszamy na nasze osiedlowe ścieżki. Dobrze jest tak zmarznąć, że aż szczypią palce i policzki. Nie wiadomo, ile jeszcze taka pogoda potrwa, więc korzystamy, ile się da. 

Nie może być postu bez pól i lasów. Wrzucam kilka fotek z mroźnego poranka i nie mniej mroźnego popołudnia.

Dzisiaj post dla fanów owsianki :)

    Owsianka - szybka, zdrowa i smaczna. Jednym słowem najlepsza na śniadanie. Przepisy na owsianki można znaleźć wszędzie - na owsiankę pieczoną, nocną albo na zwykłą. Chciałabym się z Wami podzielić moimi faworytami na owsianki ,,na teraz”.

OWSIANKA KAKAOWA

Do garnka wrzucamy 5 łyżek płatków owsianych, 1 łyżkę kakao oraz szczyptę soli.

Składniki mieszamy i zalewamy mlekiem. Zostawiamy na ogniu, aż owsianka zacznie bulgotać,

wtedy mieszamy przez 2-3 minutki. Ozdabiamy ulubionymi owocami, dodatkami i gotowe! :) 

OWSIANKA MARCHEWKOWA 

Do garnka wsypujemy 5 łyżek płatków owsianych, 1 startą marchewkę, można dodać troszkę cukru.
Składniki mieszamy, zalewamy mlekiem i dolewamy trochę wody. Gotujemy, ozdabiamy i już! 

Tak, tak, dobrze widzicie na zdjęciu :) My owsianki jemy takimi widelczykami. No cóż, taki kaprys :)

OWSIANKA BANANOWO-KOKOSOWA 

Do garnuszka standardowo wsypujemy 5 łyżek płatków owsianych, jednego rozgniecionego banana

i zalewamy mlekiem kokosowym.  Mieszamy, gotujemy, ozdabiamy i smacznego :)

OWSIANKA KOKOSOWA 

W garnku mieszamy ze sobą 5 łyżek płatków owsianych, 1 łyżkę wiórków kokosowych.

Zalewamy to wodą i mlekiem kokosowym. Po wymieszaniu, gotujemy. Smacznego! :)

NAJZWYKLEJSZA OWSIANKA

 W garnku 5 łyżek płatków owsianych zalewamy mlekiem i dodajemy szczyptę soli.

Tak jak w powyższych przykładach mieszamy, gotujemy, ozdabiamy i jemy!!

*** 

To są nasze ulubione pomysły na owsianki. Oczywiście nie każdemu mogą zasmakować, więc zachęcamy do tworzenia swoich przepisów. Wrzućcie do garnka, to co akurat macie w domach. Można tutaj dać upust swojej wyobraźni - szczególnie przy ozdabianiu. Powodzenia :) 

PS Jeśli macie jakieś fajne pomysły na owsianki, podrzućcie przepis w komentarzu :))))

Tuczymy się ):(

     Jak dobrze, że mam dwie pomocnice w kuchni, bo przyjść na gotowe to niesamowity luksus. Ola wynajduje przepisy w termomixie, woła Miśkę i testują, a ja czuję, że tyję od tego ich kucharzenia. Nawet nie czuję, ja to widzę! Nigdy nie zajadałam stresu, wręcz przeciwnie, a teraz mój żołądek jakby stracił swoje dno. W ostatnich dniach dziewczyny zapodały na stół ciasteczka czekoladowe, bułki maślane i czosnkowe chlebki naan. Macie tu linki z przepisami, gdybyście się skusili tu, tu, tu. Chyba czas wziąć się za ćwiczenia, bo jedzenie + brak ruchu średnio wróży na przyszłość. Zaproponujcie coś proszę do oglądania na Netflixie. Zaczęliśmy sezon jednego serialu, ale jakoś nam nie idzie. Mamy w planach za to trzy stare już filmy "Dobry rok", "Pod słońcem Toskanii" i "Dwa dni w Paryżu". Czekają też nieprzeczytane książki zakupione jeszcze przed tą paskudną pandemią "Była sobie rzeka" Diane Setterfield i "Zapomniany ogród" Kate Morton. Szkoda, że Evzen Bocek, czeski pisarz, a zarazem kasztelan zamku w Miloticach, nie napisał kolejnej części Arystokratki. Żadna książka nie potrafi tak mnie rozśmieszyć i odstresować, jak wspomniana seria z Arystokratką ("Ostatnia arystokratka", "Arystokratka w ukropie", "Arystokratka na koniu"). Znacie? Specyficzne poczucie humoru, ale nam z Olą bardzo odpowiada. No tak, miało być dzisiaj o kuchni, a ja znowu zeszłam na książki. A jak Wy spędzacie czas w domu? Odrabiacie z dzieciakami lekcje? Piszcie, jestem ciekawa co u Was. Razem będzie nam raźniej #zostanwdomu.

CIASTECZKA CZEKOLADOWE BENA

↓

↓

Są fajne, bo z jednej strony kruche, a w środku takie krówkowe. Dzięki Ben😉.

CZOSNKOWE CHLEBKI NAAN

 

Dorzuciliśmy sobie do chlebków fasolkę w tartej bułce i obiad jak znalazł.


BUŁKI MAŚLANE

 

Jeśli nabraliście ochoty na schrupanie czegoś ze zdjęć, upieczcie. Robi się szybko, a naprawdę smaczne.

     

MIŁEGO POPOŁUDNIA MOI DRODZY SOSENKOWCY❢
U nas dzisiaj, po wczorajszych chyba z 15 stopniach, zimno, wietrzne i co ciekawe - delikatnie śnieżnie.
Może to i lepiej, przynajmniej żal mniejszy, że nie można pójść na spacer.

Bardzo trudna codzienność

 

     〜

     W trakcie pracy nad kartką świąteczną na zajęcia z plastyki, Miśka przechwyciła Igorowi nożyczki. Oczywiście obcięła sobie w pierwszej kolejności kawałek grzywki, dopiero potem wzięła się za kolorowe wycinanki. Igor popatrzył na Michalinę autentycznie przestraszony i powiedział: Zostaw te nożyczki. Zaraz będziesz wyglądać jak tata. Duża broda, zero włosów. Jak mnie tym rozśmieszył! Czemu Misia miałaby mieć gęstwinę na brodzie, to nie wiem, a stan owłosienia na tatowej głowie (raczej jego brak:) Misieńce z pewnością nie grozi, nawet gdyby Michalina była super fryzjerem z ogromną wyobraźnią. Wyobraźnię, nie mniejszą niż Ania z Zielonego Wzgórza, to nasza dziewczynka ma, ale biorąc pod uwagę jej niechęć do grzebania się we włosach, na fryzjerkę się nie zapowiada☺️. W ogóle co chwilę słyszymy w domu jej zawołanie Ja Misia, prose! Weszliśmy w etap, że Misieńka chce prawie we wszystkim pomagać. Żadne gotowanie, a w szczególności obieranie warzyw czy pieczenie chleba, nie obędzie się bez tej małej pomocnicy. Hmm, jak tu przekonać Michalinę, że odkurzanie i mycie podłóg, to równie ekscytujące zajęcie, jak buszowanie w kuchni. A propos pieczenia chleba, w naszej domowej piekarni mamy w tej chwili przymusową przerwę, bo wykorzystaliśmy już posiadane zapasy drożdży, a świeże (czy choćby suszone) są aktualnie nie do dostania. Ileż my chlebów upiekliśmy przez te ostatnie dwa tygodnie. Różne, różniste. Przyznaję, że mi najmniej smakował chleb z mąki gryczanej (Oli z kolei najbardziej), zaś ten z przepisu, który Wam podam za chwilę, jest wyśmienity. Do chleba smalczyk, zrobiony przez Adama wręcz perfekcyjnie - i siedzenie w domu nam prawie niestraszne:( Adam podjął decyzję, że kontynuuje pracę (jak już się pewnie domyśliliście z poprzednich postów - jeździ samochodem ciężarowym), co napawa nas ogromnym lękiem, bo kiedy my izolujemy się w domowym zaciszu, on podejmuje ryzyko. Wierzę głęboko, że będzie dobrze, inaczej zresztą być nie może. Proszę o to codziennie moje dwa anioły tam na górze, by miały nas w opiece.

Wspomniane ciasto na chleb z przepisem poniżej.

Chciało nam skubane czmychnąć z blaszki, ale w porę je z Olą zgarnęłyśmy z powrotem.

Przepis dla chętnych↓

- otręby, płatki owsiane, pestki słonecznika, siemię lniane, pestki dyni (wedle uznania)

- łyżeczka cukru

- 40g drożdży

- 500g mąki

- 2 łyżeczki sol

- 450g ciepłej wody

Trzeba wymieszać, odstawić do wyrośnięcia., a potem piec w temp. 200 stopni przez ok. godzinę. Spróbujcie i dajcie znać, jak Wam wyszedł. Mamy sprawdzony jeszcze jeden przepis - na chlebek ziołowy, ale o nim w innym wpisie☺️, jak dostaniemy drożdże, bo żeby go godnie Wam polecić, musimy najpierw upiec i cyknąć fotkę. Poza tym chcemy dodać do niego ser feta i przetestować, czy nie straci wówczas na smakowitości. 

 

     Kiedy my z Olą (i Misią oczywiście) bawiłyśmy się w piekarzy, Adam wziął fuchę cukiernika i kombinował z czekoladą. Rozpuszczał, łączył z dodatkami, a potem "wystawiał na widok rodzinny" i cholernik kusił pełnym talerzem słodkości. Do tego Ola dorzucała kawę z pianką wg przepisu jej przyjaciółki Igi i kilogramy ruszyły nam w oponkę brzuszną, jak nic.  

 

     Żeby w domu przetrwać jakoś ten trudny czas, wymyślamy sobie może nie robotę (domowe porządki jeszcze przed nami), ale drobne przyjemności. Do takich zaliczyliśmy dziś wysiewanie z Misią i Igorem nasion słonecznika i dyni do małych pojemników. Postawiliśmy je na kuchennym parapecie i będziemy obserwować mam nadzieję ich intensywne roślinne wzrastanie☺️. Jutro przygotujemy domową grządkę na drugim parapecie dla groszku pachnącego.

Podlewanie roślin odbywa się z iście lekarską precyzją. Nie ma lipy:)

Na koniec mocno kolorowa i wbrew temu, co się dzieje dookoła, optymistyczna kartka świąteczna Igora na plastykę.

Trzymajcie się zdrowo i do usłyszenia.

Misz-masz do krótkiego przejrzenia

Zdjęcia te dzieli grubo ponad tysiąc kilometrów. Te powyżej zostało zrobione w Sopocie, a te ↓ w Holandii.

Zrobiliśmy delikatne przemieszanie w książkach, żeby wygospodarować miejsce dla kolejnych.

Natrafiłam kiedyś na takie słowa w utworze "Doskonała próżnia. Wielkość urojona" Stanisława Lema:
"Książką można czytelnikowi głowę, owszem przemeblować o tyle, o ile jakieś meble już w niej przed lekturą stały."
U nas i w głowie, i pokoju, mebli dostatek☺️. Zagracisko wręcz☺️.

~
Rzuciła nam się w oczy reklama miodów smakowych. Kupiliśmy i nam pasują. Najbardziej z czarną porzeczką i miętą.

 

 

W kuchni się dzieje. Najbardziej to chciałabym, żeby zadział się remont, ale póki co - dzieje się kulinarnie. 

Sakiewki z fetą i szpinakiem zawsze szybko znikają.

Pierwszy raz zrobiłyśmy z Olą paluchy serowo-szynkowe i powtórzymy przepis przy jakiejś okazji.

Dzisiejsze ciasto z batatów i marchewki niestety nam nie wyszło☹️.

Na całej połaci śnieg . . ., ale i mróz dość spory:)

     Ależ ten mróz maluje dekoracje. Szkoda tylko, że robi to dość intensywnie na samochodzie, który trzeba długo, długoo, długooo skrobać, żeby ruszyć rankiem w codzienność. Brr, zimno, - 10 chyba.  No, ale jak jest zima, to musi być zimno, tak? Mówili to już w "Misiu :))) Śnieg mieni się niczym posypany brokatem i do tego cudownie skrzypi, kiedy dokładamy ślady naszych butów do tropów zostawionych przez zwierzynę wszelaką :) Jak wiecie, do lasu chodzimy tylko zimą. Pisząc o lesie zimą, mam na myśli taki otulony śnieżną pierzyną, zmarznięty i wyciszony przed nadchodzącą wiosną. O każdej innej porze boję się w nim kleszczy i żmij. Dzisiaj dwie pary oczu obserwowały nas na jednej z leśnych ścieżek. Zastygliśmy w bezruchu, żeby nie spłoszyć zwierząt, a one wcale nie uciekły w popłochu, tylko po kilku sekundach dostojnie pomaszerowały w leśne zarośla. Były dość daleko, więc zdjęcia są, jakie są. Na świeżym śniegu można wyczytać naprawdę ciekawe historie. W jednym miejscu, gdzie rosną dęby, dziki dość mocno ryją. Szukają żołędzi, a my akurat dzika to spotkać byśmy nie chcieli na swojej (czy bardziej jego) drodze.  

∗∗∗∗∗

∗∗∗∗∗

 

∗∗∗∗∗

Po lesie cantuccini  (Ola zrobiła:) z gorącą czekoladą smakowały podwójnie.
Z czerwonymi polikami i zmarzniętymi nogami pałaszowaliśmy, jak wiewióry (nie wiem, tak mi się jakoś skojarzyło:)
Nawet Miśka ze swoimi 16 zębami dała radę , bo twarde te ciastka pioruńsko:))))))))))))))))))