Misz-masz do krótkiego przejrzenia

Zdjęcia te dzieli grubo ponad tysiąc kilometrów. Te powyżej zostało zrobione w Sopocie, a te ↓ w Holandii.

Zrobiliśmy delikatne przemieszanie w książkach, żeby wygospodarować miejsce dla kolejnych.

Natrafiłam kiedyś na takie słowa w utworze "Doskonała próżnia. Wielkość urojona" Stanisława Lema:
"Książką można czytelnikowi głowę, owszem przemeblować o tyle, o ile jakieś meble już w niej przed lekturą stały."
U nas i w głowie, i pokoju, mebli dostatek☺️. Zagracisko wręcz☺️.

~
Rzuciła nam się w oczy reklama miodów smakowych. Kupiliśmy i nam pasują. Najbardziej z czarną porzeczką i miętą.

 

 

W kuchni się dzieje. Najbardziej to chciałabym, żeby zadział się remont, ale póki co - dzieje się kulinarnie. 

Sakiewki z fetą i szpinakiem zawsze szybko znikają.

Pierwszy raz zrobiłyśmy z Olą paluchy serowo-szynkowe i powtórzymy przepis przy jakiejś okazji.

Dzisiejsze ciasto z batatów i marchewki niestety nam nie wyszło☹️.

Jak droga po truskawki może być zaskakująca

          Dzisiejszego posta zacznę od słowa ... kurczę! Kurczę, jechałam dzisiaj piękną aleją brzozową ... po truskawki. Najpierw, zanim na ową aleję trafiłam :), pomyliłam zupełnie gospodarstwo. Myślałam, że mam je dostać tu, a okazało się, że mam je dostać tam. Wpakowałam się obcym ludziom na podwórko i czekałam zadowolona z otwartym bagażnikiem na pana (pana z truskawkami:) Dzwoni żona owego pana (w sumie to nie owego, bo owy czekał tam), z pytaniem, gdzie jestem, bo miałam być, a mnie nie ma??? Zaświeciła mi się lampka. Ta w głowie. Kurczę, na bramie było, że groźny pies, więc jeśli jestem nie tu, gdzie być powinnam, to spotkanie z psem może okazać się dotkliwe, dla mnie na pewno (dla niego raczej nie, choć człowiek nigdy nie wie, co w nim siedzi;). Myślę ... ewakuacja, ale żeby nie było nudno, gdy już przodem samochodu☺️wystawałam poza posesję, pojawił się nie pies, ale właściciel psa☺️z psem zresztą. Pan sympatyczny bardzo. Wyjaśniłam co i jak, podpytałam o czereśnie, bo tu to akurat czereśnie, jak wyniknęło z rozmowy, po czym ruszyłam na poszukiwanie moich truskawek. Tak właśnie trafiłam na aleję brzozową!!! Aleja była jak z bajki. Po alei był las, z bajki już mniej przyjaznej☺️Skupiłam się bardzo, żeby w tym lesie nie zostawić części swojego auta, co to na spodzie auta są zamocowane. Przed szybą przefrunął mi jastrząb, chyba jastrząb?, bo pewności nie mam, a po chwili sarna z dwójką małych zwiała na mój widok z polany za lasem, do tego lasu właśnie. Dalsza droga była już nudna. Piaskowa i bez żadnych ukrytych atrakcji ;( chociaż ... nosiło autem na tym piachu (bo piach deszczu nie widział od dawna), więc cross mój do atrakcji można by od biedy zaliczyć. Truskawki mam, czereśni jeszcze nie. No, i to by było na tyle z tej truskawkowej historii ☺️☺️☺️

poszukiwania, jak widać na załączonym obrazku, zakończone sukcesem

PS Syn mój, który ostatecznie pożegnał się dzisiaj z jelitówką, najpierw spytał, czemu mnie tyle nie było????, po czym kazał sobie umyć dużo truskawek, bo (i tu cytuję) długo na tych suchych bułkach to ja nie pociągnę.

Ziarko, słoik i ozdóbka

    Lato w pełni. W dzień słońce grzeje do granic swoich słonecznych możliwości :) jak dla mnie trochę zbyt mocno :) za to już któryś ranek z rzędu pogoda psuje szyki żniwiarzom, na dzień dobry zsyłając lżejszy lub cięższy "deszczyk". Tak to już jest jakoś, że wtedy kiedy powinno padać - zazwyczaj nie pada, a kiedy przygrzewać - nie grzeje. Jesteśmy teraz na naszej mazurskiej wsi, wspomagając brata chociaż "kuchennie" w rozpoczynających się żniwach. Kłosy jeszcze na polu - trochę zbyt wilgotne czekają na przesuszenie przez słońce - ale żniwne szaleństwo tuż, tuż. Przymiarka na jednym z pól już była, dziś kolejna. Dzieje się dużo i intensywnie, ale oby szczęśliwie do samego końca.

   

    My z kolei ( tzn. Ula - moja siostra - i ja) brniemy w weki. Robimy przetwory, chociaż użycie słowa "robimy" jest z mojej strony dużym nadużyciem, bo robi głównie Ula, ja co najwyżej zbieram z ogrodu to, co zebrania akurat wymaga i zaopatrzam siostrę w puste słoiki. Jakiś oszałamiających przepisów na owocowe i warzywne przetwórstwo nie mamy, w tym roku nastawiłyśmy się na zwykłe ogórkowe kiszonki, ogórki z chili i sałatkę z ogórków, papryki i cebuli (przepis na sałatkę podaję poniżej, bo jest naprawdę pyszna). Wiśni było mało, a batalię o zebrane owoce wygrał brat, po czym w te pędy zasypał je cukrem i wysokoprocentowym trunkiem - na nalewkę - żeby go nikt nie ubiegł! W ten sam sposób "zmarnował" nam jagody :) Porzeczki dałyśmy sobie wydrzeć tylko częściowo :) Ja czekam na śliwki i gruszki, je zimą lubię najbardziej. Musy jabłkowe odpuszczam, nie daję rady, chociaż papierówek  jest w tym roku "w brud". 

    Wstyd się przyznać, ale nie zrobiłam jeszcze żadnej sezonowej dekoracji. Dzień jakiś krótki teraz, a wieczorem to już mi się nie chce (chociaż, chociaż!  jest jakaś szansa, bo zebrałam dzisiaj na polu mały bukiecik jęczmienia, jeszcze kilka kwiatów i może koper? ... o i ozdóbka do kuchni jak znalazł).

    Jutro jarmark, a zatem ... rano obowiązki, później -  hulaj dusza pośród kolorowych straganów. Myślę, że będzie to owocne hulanie, bo z pustymi rękoma to z pewnością nie wrócę, przy okazji jakąś małą fotogaleryjkę "napstrykam". Znowu nasz dom, albo mnie samą :) ozdobi kolejne małe rękodzieło.

      PS  A, i obiecany przepis na sałatkę
      4 kg ogórków (ogórki małe 3 cm, które tniemy w 2 cm słupki)
      4 duże cebule (tniemy w talarki)
      4 szt. dużej różnokolorowej papryki (tniemy w drobne pióra)
      Pierwsza zalewa:

    9 szkl wody + 1 szkl grubej soli - wymieszać i zalać nakrojone warzywa na 2-3 godz., potem odlać wodę i złożyć warzywa do słoików

      Druga zalewa:

      4 szkl cukru (niepełne) + 2 i 1/3 szkl octu + 3,5 szkl wody - zagotować
     Do słoików włożyć ziele ang., liść laurowy, koper (można go zszatkować do pokrojonych warzyw) i czosnek (ja dodaję jeszcze gorczycę). Nałożone warzywa zalać drugą zalewą i gotowe słoiki gotować ok. 10 min.