Tańce, harce i swawole

Będzie! Będzie zabawa! 

Będzie się działo!
I znowu nocy będzie mało,
Będzie głośno! Będzie radośnie!
Znów przetańczymy razem całą noc.

                                     Piersi - Bałkanica

    

     Oj była, była zabawa, dużo się działo i prawie nocy było mało. Było głośno, było radośnie, a my przetańczyliśmy razem całą noc. Wszystko to prawda: spędziliśmy fantastyczną sobotę i niedzielę na weselu u Madzi i Maćka. Cudny czas, a z gośćmi to można by było chyba konie kraść. Sto lat Młodej Parze, niech się spełnią wszystkie życzenia i toasty, a marzenia nabierają realnej mocy !!!!!!!

*******

Madzi i Maciejowi 

dziękujemy za zaproszenie,

wspaniałą zabawę

i jeszcze raz życzymy 

wszystkiego najlepszego.

Trzymajcie się Kochani!!!

*******

*******

*******

Kiedyś gdzieś przeczytałam fragment książki

Iwony Chmielewskiej "Dwoje ludzi"

i zapragnęłam ją mieć u siebie w biblioteczce.

Mądre słowa, przeczytajcie

(tak mi się nasunęło przy okazji sobotniej uroczystości).

 

Cała prawda.

Wiatrakowe wariacje

Jak dojeżdżamy do miejscowości Korsze, w drodze na Mazury,

czujemy, że jesteśmy prawie na miejscu, choć przed nami jeszcze ...dziesiąt kilometrów.

Zdjęcia z lipca 2015 r.

  

WARZYWNO-OWOCOWE ROBÓTKI

czyli wspólne zajęcia w klasie Igorcia

     Nasz koszyk z kasztanami powędrował do szkoły, oj ciężki był od tego bogactwa w środku. Pozostali przynieśli inne jesienne wspaniałości: dynie, pigwy, żołędzie, jabłka, marchwie, cukinie, jarzębinę, ziemniaczki ... - nie sposób wymienić wszystkiego, co królowało na klasowych stolikach tego dnia. Rodzice, dzieciaki, pani wychowawczyni wspólnie "zasiedliśmy do pracy" (my dorośli nie mniej podekscytowani od dzieci) i z każdą chwilą powstawały coraz to nowe "unikatowe" stworki-potworki i inne przeurocze cudaczki "made in Ia". Zerknijcie sami :)) Kreatywność i dobra zabawa - górą !!! Szkoda tylko, że stworzona przez nas mała galeryjka jest raczej "na chwilę", bo opatrzona krótkim "terminem świeżości" :( ale zaczynają nam już kiełkować inne pomysły - na kolejną robótkę.

Po środku "Pan Marchewka" Igorcia

Fajne, czyż nie :)3

Super mamy dzieciaki.

LECĄ Z DRZEWA KASZTANY
... na kijkowej trasie

 

     Lecą, lecą ... a my te jesienne skarby, takie świeżutkie, szybciutko pozbieraliśmy do koszyka (ha, żeby nas nikt nie ubiegł). Frajdy przy tym było, co niemiara. W domu kasztany trafiły dekoracyjnie w różne zakątki: jedne z dyniami ozdobiły wejście do korytarzyka, inne z rajskimi jabłuszkami i aronią "pysznią się" na stole. Śmiać nam się chciało - wracaliśmy z koszykiem pełnym kasztanów, a mijani po drodze grzybiarze zaglądali ukradkiem, co tam mamy w środku i ta ich zdziwiona, pytająca mina. Grzybki suszone, schowane w papierowej torebce, jak najbardziej, już mamy ... u mojej siostry. Czekają na grudniowy bigos i pierogi, a my chomikujemy na razie orzechy, śliwki i miód. Jesień jednak coś w sobie ma (tak sobie mówię, gdy leje, wieje i zimno, a piec woła o opał!), choć nadal zdecydowanie wolę wiosnę.  

  

Zmarzliśmy lekko podczas 2,5 godzinnej wyprawy, ale było super ...
Mordki nam się same śmiały ;))

MUSZĘ

     Gdyby tak móc sobie powiedzieć "nic nie muszę", ale niestety "muszę" i to dość sporo. Czasami muszę bardziej, czasami muszę mniej, ale generalnie muszę zawsze. Słowo klucz na całe życie. Mam różne muszę: jedne niejako narzucam sobie sama, chociaż "narzucam" to w odniesieniu do tych muszę niewłaściwe słowo - muszę, bo chcę. I te lubię bezwarunkowo, bo to takie moje muszę. Wszystkie inne muszę wynikają z oczekiwań dookoła i z tym bywa różnie. Muszę, gdyż innym się wydaje, że muszę, a ja może wcale niekoniecznie. Muszę bez jakieś sensownej argumentacji, dlaczego muszę. Muszę, bo trzeba, inni też muszą. Tylko, że inni, to nie ja. Są takie muszę, które akceptuję z różnych powodów, ale są i takie, które już dawno muszę przestały być.

     Takie, a nie inne muszę nie planowałam w swoim życiu. Będąc gdzieś tam na początku własnej drogi, nie myślałam o konsekwencjach określonych wyborów, często egoistycznych. Za niektóre muszę jestem losowi bardzo wdzięczna i bez nich nie wyobrażam swojego "jestem". Pewnych chciałabym nigdy nie doświadczyć. Jak tak dziś wspomnę swoje muszę z czasów bardziej lub mniej odległych: jedne mnie śmieszą, inne budzą rozrzewnienie albo np. zdumienie, że to akurat było, aż tak bardzo ważne, że koniecznie musiałam. Za wybranymi muszę tęsknię i szkoda że ich już nie muszę, a tak bym chciała. Teraźniejsze muszę postrzegam zupełnie inaczej, ale to już zupełnie inny temat, na kolejny raz. Pozdrawiam Was serdecznie i ściskam @ Ew.
   

SOBOTA
na roboczo

     Nasz dom dzisiaj pięknie pachnie ... malinami i jeżynami. Ostatnie to już chyba przerabianie tych owoców w tym roku. Zostaje jeszcze na wtorek 7 kg śliwek węgierek na powidła. Moja sąsiadka zasłyszała ostatnio fajny sposób na zrobienie śliwkowych powideł: śliwki oczywiście umyte, wypestkowane itd. wrzucamy do garnka z bardzo grubym dnem, zasypujemy cukrem i zostawiamy na noc. Proporcje to: 5 kg owoców/2 szklanki cukru. Nie wolno się w tych śliwkach grzebać: nie mieszamy, nie przewracamy - tak, jak je wrzucimy, tak zostają. Następnego dnia stawiamy je na malutki ogień i przez ok. 5 godz. delikatnie "pyrkoczą". Też ich w tym czasie nie mieszamy, ogólnie - nie dotykamy. Po 5 godz. podobno mamy gotowe powidła (wtedy też możemy je pierwszy raz zamieszać). Zamierzam wypróbować we wtorek. Zobaczymy, czy się sprawdzi, póki co odpowiedzialności nie biorę:))

Mazurska pajęcza robota

Poranne kropelkowo

Ależ dzisiaj cudnie. 
Trzeba wykorzystać październikowe słoneczko.
Wyłączam malinowo-jeżynową paciajkę i zmykam na dwór.
@Ew.